قصه های آجری

درجاهایی مثل جنگل های نوشهرعقیانوسی وجود ندارد! برای همین است که همه به جنگل های نوشهرمیروند!

خرس من در چاله ی بیابان دونبال سنگ جادویی م.م.م............من میگردد ولی مثل اینکه مال تو است .چی؟   میخای بگی که تو سنگ جادویی نداری؟! کوتاه بیا دیگه خیله خوب تو سنگ جادویی نداری. خیالت راحت شد؟

باشه  باشه در داستان های دیگر می بینمت.

 _________________________________________________

        ناقدکک :

داستان  سرو ته ندارد . آخرسر معلوم نشد که سنگ جادویی تو بود یا اون ؟ سنگ جادویی من دمبالم میگردد تا برایش آرزویی کنم که نگین داستانهای بیشتری بنویسد .اوخ اوخ اوخ اوخ............اومد. من رفتم.  

آب آبی است

آسمان آبی است

بال پرنده ها آبی است

غم سیاه است و سرد و طولانی

غم کودکان کوتاه است و آبی

آخرین حرف من این است

بهترین رنگ این جهان آبی است

روزی روزگاری درخت سیبی بود که هیچوقت میوه نمی داد. درخت قصه ما خیلی غصه می خورد. این درخت درختی کوچک یا همان نهال بود . در دهی که درخت آنجا بود مردم خنگی داشت . مردم ده با خود فکر کردند تا بروند و از کدخدا ی ده بپرسند. کدخدا تنها کسی بود که خنگ نبود. البته در آن ده . او به آنها گفت : این درخت هنوز نهال است . باید صبر داشته باشید تا بزرگ شود و میوه بدهد تا پیر شود. درخت که حرفهای کدخدا را شنیده بود در دل آرزو کرد که بزرگ شود و میوه های تر و تازه بدهد و همین اتفاق هم افتاد.

در بادها می گذشتم

که یکهو باد شدیدتر شد

غم ، عاشقی است در حضور ما

می گذریم درباد و باران

هست عاشقی در بین ماها

آنرا باید پیدا کنیم.

ما بچه ها دلمون انقدر کوچیکه که فقط یه احساس توش جا می شه : یا می تونیم غمگین باشیم یا خوشحال .

---------------------------------

سوار بر اسب بالدار تكه هاي  كاغذ را روي زمين مي ريزم. اسب بالدار شيهه اي مي كشد و مي گويد : آفرين

 مي گويم : مرا به زمين بينداز .

اسب بالدار شيهه ي ديگري مي كشد و مي گويد : نه

فرود مي آيد و مرا آهسته بر زمين مي گذارد.

مي گويم : متشكرم

اسب بالدار شيهه مي كشد و مي گويد : خواهش مي كنم.

فردا صبح شده . هنوز اسب بالدار نيامده . به دنبالش مي روم و مي بينم جايي افتاده است . آن را بر مي دارم و مي بوسمش . بيدار مي شود و مي گويد : كجايم ؟

مي گويم : در خانه خودت .

مي گويد : ببخشيد ، به خواب عميقي فرو رفته بودم

مي گويم : اشكالي ندارد

سوار بر اسب بالدار مي شوم و در داستانهاي خودم گم مي شوم. تاكنون كسي مرا پيدا نكرده است .